Minister Elanor Boekholt-O’Sullivan schreef een brief aan het parlement over digitalisering in de bouw. Daar gaat vol op ingezet worden. Ook Pim van Meer las de brief. Hij is enthousiast in deze extra editie van zijn digitale doolhof.
Laat ik beginnen met iets wat ik niet vaak zo royaal opschrijf. De Kamerbrief van minister Elanor Boekholt-O’Sullivan over digitaal en datageïnformeerd werken in de fysieke leefomgeving is fantastisch.
Echt fantastisch.
Ik ben tot nu toe zeer onder de indruk van wat deze minister doet en zegt. Haar uitspraak over de woningnood haal ik inmiddels bijna dagelijks aan:
Als de woningnood een crisis is, waarom wordt er dan niet naar gehandeld?
Prachtig.
Dat is geen beleidstaal. Dat is bestuurlijke helderheid.
En nu ligt er dus een brief over digitalisering in de bouw en gebiedsontwikkeling. Een brief waarin digitalisering niet wordt weggezet als technisch hulpmiddel, maar als verandering van het primaire proces. Als manier om beter te besluiten, sneller te toetsen, minder fouten te maken en vooral: procesvoordeel te organiseren.
Daar word ik blij van.
Niet een beetje blij. Echt blij.
Eerlijk gezegd voelde het lezen van deze brief af en toe alsof er flink was gegrasduind in Pim’s digitale doolhof. Ik zeg niet dat de minister of haar ambtenaren met een digitale denkdienst door mijn columns zijn gegaan om alles wat bruikbaar was netjes uit de struiken te trekken.
Maar mocht dat zo zijn: graag gedaan.
Wie mijn eerdere stukken heeft gelezen, herkent de lijnen meteen bij het doornemen van de brief: minimale informatiebehoefte, beter opdrachtgeverschap, objectief toetsbare kwaliteit, digitalisering als onderdeel van het primaire proces, geen wensenlijstjes, geen vrijblijvende pilots en geen data vragen zonder procesvoordeel terug te geven.
Voor iedereen die al jaren met deze thema’s bezig is, is deze brief meer dan een beleidsstuk. Het is bestuurlijke bevestiging.
Voor iedereen die al langer probeert uit te leggen dat digitalisering in de bouw niet begint bij software, maar bij afspraken. Bij informatiebehoefte. Bij opdrachtgeverschap. Bij besluitvorming. Bij transparantie. Bij het lef om te zeggen: dit hebben we nodig, op dit moment, met deze kwaliteit, om dit besluit te kunnen nemen.
Voor die groep is deze brief een overwinning.
Alle lof dus voor minister Elanor Boekholt-O’Sullivan. Zij geeft richting, taal en rugdekking. Precies wat we nodig hebben om een sector in beweging te krijgen.
Maar deze brief betekent natuurlijk niet dat het werk nu klaar is. Integendeel. Nu begint het pas. Want Den Haag gaat nog steeds niet alles voor ons oplossen. Deze brief geeft vooral rugdekking aan de vlaggendragers. Rugdekking aan de mensen die niet méér data willen, maar betere besluiten.
Dat is belangrijk. Want we weten dat transparantie vriendelijk is aan de voorkant, maar hard aan de achterkant. Daardoor zullen er altijd mensen zijn die beledigd zijn. Zij proberen de hakken in het zand te zetten, omdat digitalisering hun excuses verandert of zelfs afpakt. En dat kan pijnlijk zijn.
Met deze brief in handen hoeven we ons daardoor niet meer te laten tegenhouden. Nu zijn wij aan de beurt om door te pakken en voortgang te boeken in transparantie, in beter vragen, beter organiseren, voor een eerlijker gesprek en betere communicatie.
Kom maar op met je tegenreactie. Ik ben benieuwd.
Over Pims digitale doolhof
In deze rubriek neemt Pim je mee in de soms wonderlijke, warrige maar snel veranderende wereld van digitalisering. Hij put uit zijn ervaringen die hij meemaakt als directeur digitalisering van VORM. Pim is uitgesproken, kritisch, maar wil jou bovenal helpen. Loop jij vast in het digitale doolhof? Pim helpt je naar de uitweg…. Heb je een vraag aan Pim of zoek je contact met hem? Volg Pim dan via LinkedIN. Eerdere afleveringen vind je hier.
Dit is een artikel van Bouw en Installatie Hub. Wil je op de hoogte blijven van al het nieuws uit de bouw- en installatiesector? Neem dan een kijkje op de hub en meld je aan voor de online community.
↗
